Bay,Bay tot misschien later, op een dag, als begrepen is, waar over het gaat!

012

 

 

En zo sluit ik dit boek; waar ik twee jaar aan gewerkt, heb, twee jaar van onderzoek, wat er nu gebeurd was en met wie! Al blijven vragen liggen en kwamen nieuwe vragen er bij, ik ga nu aan, een gesloten boek werken, ik wil iedereen, uit meer als veertig landen, bedanken dat jullie de moeite genomen hebben in de wereld van een verloren Indo te duiken, mijn trauma die ik daar aan over gehouden heb en door het schrijven, heb kunnen verwerken. Me sterker gemaakt heeft, ik ga me nu toeleggen op mijn gezin en het komende proces en mijn bijdragen aan de Indische zaak, achter de schermen, waar van ik hoop dat we een onomkoopbaar persoon vinden, die voor deze zaak op wil staan, de schande van meer als 70 jaar, ontkenning, waar ik een product van ben, die bepaald heeft hoe mijn leven moest lopen, niet genoeg, kan ik de mensen om mij heen bedanken, die een facet was, van een foto die ik kreeg in 1982, compleet werd in 2016 en voor de helft de namen bekend zijn, uit het jaar 1932 te Bandung, een huwelijk, zo als er velen gesloten werden daar in de west, het is een foto, die mijn moeder weer geeft en haar toekomstige man, het huwelijk van haar zuster, opa en de Baron met zijn vrouw, de namen die ik expres weg laat, omdat ze niets veranderen aan wie ik ben, wel is deze foto het bewijs van mijn bestaan in een tijd, dat het nog goed ging, toen vrede heerste en geluk heel gewoon was, waar ik nu van weet, dat zelfs de rijken op bloten voeten liepen, kinderen ongestoord konden leven, kind zijn, geen rassenhaat kende, zo als een kinderleven behoort te zijn, jammer genoeg voor mij, was dat niet voor mij weg gelegd, zelfs de vlucht naar Nederland niet! Dat wil niet zeggen dat deze foto van toen! in het onderzoek een heel ander verhaal kreeg en dat begon bij de Japanse inval 1942, toen kreeg deze foto scheuren, rissen en kampkaarten met namen en nummers, waar in Japans werd geschreven en Japans werd gedacht, beestachtig en zij in de familie die dit hebben overleefd, stierven voortijdig aan het leed, geleden, ook de vrijheid van Indonesië, zou zijn tol eisen, de vrouw waar ik uit geboren ben, deze waarheid, deed pijn en toch hebben enkelen van hen, het overleefd, dit was mijn reis door het dodenrijk en aan de horizon, aan het einde van het mistlandschap, heb ik leven gezien, in zijn ergste vorm, ook in zijn schoonheid van een nieuw bestaan, rennende kinderen, gegil van plezier, met allemaal een droom voor ogen, dit laatste, wens ik voor alle kinderen op deze wereld.

Een gedachte over “Bay,Bay tot misschien later, op een dag, als begrepen is, waar over het gaat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s