Tnethco dnots thech duog ni ed dnom

DSCF0925

 

 

Als het weer zo als altijd, roet in het eten gooit, April doet wat die wilt, zit ik te wachten op het ei, terwijl ik de vogels al druk doende zie, de kraamkamer op orde te brengen, de tulpen zijn in de bloei terwijl de Japanse tulpenboom al zijn bloemen al kwijt is en daar door naakt afsteekt in het perk.

Op zo,n regenachtige dag blijft niets anders over, dan luieren op bed, zelf de hond had geen zin, natte poten op te lopen en dacht, ik wacht nog wel even, de vogels niet, die zitten lekker droog in de kooi en doen of hun neus bloed.

Baldadig geworden van al die troosteloosheid heb ik de titel van het verhaal ook maar aangepast, op dat iedereen denkt He! Wat staat daar, het klopt toch echt, een oud gezegde en vroeger vonden ze het hier, zo langs de lange rivier, die zijn weg zoekt in het landschap en eindigt in de zee, hier drie kwartier rijden vandaan, die zelfde rivier die vorig jaar, huizen en haard verzwolg en mensen nog steeds de wonden likken en hulp slechts van korte duur was, want nu hoor of zie je niemand meer en mag je je eigen boontjes plukken, van dat aangeslagen land, waar kraters zijn ontstaan, die doen denken aan de maan, was het niet dat jong gras en onkruid de gaten bedekken, overwoekeren en zo de schaden camoufleren, als of nooit is was gebeurt en nooit iets geweest.

Aan de hand van de statistieken kan ik zien dat vrijdags de dag is dat iedereen na zijn werk de gezelligheid op zoekt en gelijk hebben ze, even vergeten die zware week, die daar, voor lag, even genieten bij een borrel, misschien een kop thee, gezellig in café, huiskamer of dorpshuis, waar oude herinnering, opgehaald worden, sterke verhalen, de ernst, van de dagen daarvoor, de promotie, misschien wel het ontslag, wat belangrijk is dat je niet alleen bent, terwijl de drank toeslaat, de mond over moedig, je de volgende dag wakker word, zo van wat heb ik nu weer gezegd en gedaan en de kater zit op je schouders en blijft daar voor de hele dag liggen en jij grijpt naar een paracetamol en trekt de dekens tot diep over je gezicht en dempt het dag licht, terwijl je vrouw de stofzuiger nog even door het huis haalt en je denkt kan dat niet morgen? Kan dat niet even wachten, snap je niet hoe mijn hoofd te keer gaat, van ellende sta je op en pakt een bak koffie, de krant komt laat, dat is goed, je zou hem toch niet willen lezen, even bij komen van die avond met vrienden.

Een gedachte over “Tnethco dnots thech duog ni ed dnom

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s