Poolpool

053

Het leven van een kunstenaar valt ook niet mee, als schrijver nog minder, maar vandaag ben ik gelukkig, dat zijn van die weinige dingen die men je niet af kan pakken, natuurlijk zolang als dat duurt, vandaag ben ik zo blij, dat ik weer met verlangen kijk naar mijn hoofd in de wolken, mijn zevenmijls laarsen, die een beetje versleten in de hoek staan en mijn grijze baard van twee maanden, nog even en ik vertrek naar Mars, ik laat alles in de steek, ik wil even al mijn lot genoten zien en alle sterren begroeten, voor dat ze ergens neer dalen of uit elkaar spatten voor eeuwig, zodat ze nog wel even mee krijgen, dat ik blij ben!voor het met hun gedaan is, want dat is de galge humor waar ook zij niet aan ontkomen, net zo min als ik, dus zo lang ik blij ben wil ik genieten met volle teugen. Terwijl ik nu al weet dat het slechte weer opkomst is, de windkracht toe gaat nemen, ik kijk met plezier naar de moederpoes die haar kinderen likt, de hond is buiten, die bewaakt het huis, de kater, dat weet ik niet, op jacht of zo,over vier dagen ga ik met pensioen, dan krijg ik minder geld als dat ik al had en denk wie dan leeft, wie dan zorgen heeft, mijn haren kunnen nog grijzer worden, mijn buikriem nog iets verder aan getrokken en kan altijd gras gaan eten en wie weet geef ik dan melk en kan die verkopen, belangrijk is ik kan bij mijn gezin wonen, ik kan wonen waar ik wil en de rest daar maak ik me nog geen zorgen over, want als mijn kleine meid mijn hand vast houd, dan vergeet ik alles, dan vergeet ik dat ik naar Mars wou gaan, dan vergeet ik die mist en ben ik zo blij, dat ik haar dat kan geven, wat ik niet heb gehad, toen ik dat het hardst nodig had en dat gevoel, dat maakt me zo blij, dat ik wou dat ik kon zingen, maar dat kan ik niet, op school moest ik dan op de gang staan en als je dan weet hoelang die hal was waar je kwam en dat een uurlang! en was de zangles afgelopen, mocht je weer binnen komen, dus best wel jammer, als ik had kunnen zingen, dan had ik die gang en hal ook niet gezien, dan had ik misschien kunnen genieten van hen die wel konden zingen, dat is altijd achteraf, zo als alles wat ik doe is achter af, als het waren schrijf ik achterse voren, dit is best moeilijk, met je rug naar het toetsenbord en je handen en vingers ook en dan maar de juiste letters in drukken, probeer maar, dan besefje het, dus dat geeft ook aan hoe moeilijk ik het heb, om gewoon iets tevertellen, laat staan schrijven, staand achterwaards schrijven, nog erger, dus daarom ga ik gewoon voor het toetsenbord zitten en schrijf, ik ben blij en dat jullie dit allemaal mogen weten, ik ben blij voor jullie en ik hoop dat we allemaal gelukkig mogen worden, dat ons die ellende van die ster bespaart blijft en dat jullie de hand van jullie kind of kleinkind vast mogen houdenen dan net als ik blij zijn, die kleine hand in de jouwe, wat wens je nog meer?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s